تعریف:

• همایش: یک گردهمایی علمی به مدتی معلوم (چند روزه) برای محققین تا بگویند و بشنوند و محل رفت و آمد صاحبان صنایع، عالمان مکاتب و رؤسای منافع تا ببینند و نظری دهند و شاید (اگر خوششان آمد) حمایتی کنند. انتظار می رود هرزچندگاهی خدمتی نیز به علم (این یتیم بی سرپرست) شود.
• پژوهشگر: (البته در وطن عزیزمان) فردی دلسوز که هرچند با اهدافی شخصی اما با دستانی تهی، ارزشمندترین اوقات عمر خود را صرف پژوهش می کند تا مگر قدری از اشتیاق آدمی به دانستن بکاهد.
• مقاله: چند برگی که در خود نتیجه تلاش هایی را جا داده است و آینده سرزمین ها در آن آمده است.
• برگزارکننده: آنان که قرار بود کمکی به حال و روز پژوهش ها کنند، یا رقابتی را بستر سازی کنند، ...، یا هر چیز دیگری؛ این این دسته اندک اند. می توان گفت بیشتر (به جز اندکی دلسوز) به دنبال هرچه هستند مگر خدمت به علم!
• شعار همایش: چیزی که هویت و هدف اصلی برگزارکنندگان آن همایش را به همگان معرفی می کند.
• شعار مشترک: ایجاد بستری مناسب جهت آشنایی، تبادل نظر و تعامل شایسته میان پژوهشگر، دانشگاه و صنعت.

پرسش:

• تا کنون چند محقق توانسته اند در یکی از این انقلاب های مخملی (کنایه از همایش های رنگارنگ) به اهداف خود برسند؟
• تا کنون چند همایش در گوشه ای از دغدغه های (مالی) خود جایی به علم داده است؟ و یا حتی
• تا کنون چند شرکت کننده از شیوه برگزاری راضی بوده اند؟

یادآوری:

می دانیم جوامع پیشرفته (از نظر علمی) زمانی نه چندان دور به علم خدمتی کرده اند که اکنون ثروتی از آن دارند. حال آنکه ما رابطه دوطرفه علم و ثروت را فراموش کرده ایم. می گوییم و می دانیم که ثروت بهتر از علم است اما ثروتی که بدون علم باشد تا چه اندازه می تواند پایدار بماند؟!

پاسخ:

برای پاسخ به این سوالات تکراری و پیچیده کافیست حلقه گم شده زنجیر را در صفرهای زیبای جلوی رقم حمایتی حامیان همایش ها و یا اعتبار کم نظیر حاصل شده برای دست اندرکاران جستجو کرد.

بررسی (فنی و نه اقتصادی) معدنی:

در سال های نزدیک شاهد سبز شدن نهال همایش های معدنی بوده ایم (خدا را شکر). اما انگار این نهال در همین ابتدا دچار مرض "تعدد بی محتوایی" شده است. در این میان جامعه علمی معدن به عناوینی همچون کنگره بین المللی معدن (84، یا این یکی که در راه است)، کنفرانس مهندسی معدن و یا کنفرانس (ملی/بین المللی) مکانیک سنگ تکیه دارند که دیدیم یکی دچار تأخیری یک ساله شد (به چه علت بماند) و دیگری چنین و آن یکی چنان شد. چشم امید به همایش های دانشجویی (به خصوص کنفرانس دانشجویی مهندسی معدن ) است؛ اگرچه گهگاه دچار آن امراض مسری می شود. از این که بر سر داوری مقالات چه آمد و حق به کدام حق دار رسید، بگذریم.

امیدوارم که تمام پیش فرض های مسئله اشتباه باشد و تمام گمانه زنی هایم خلاف واقعیت زیبایی باشد که در آن: دست به دست هم دهیم، به مهر، میهن خویش کنیم آباد.

درخواست:

حتماً نظر خود را هرچند کوتاه بنویسید تا هم دیگران بدانند و هم آنچه را که واقعیت می دانید ثابت شود.

TrackBack URI for this entry

تعداد نظر: (1)

Subscribe to this comment's feed

دولت خدمت گزار
توسط مهران, مارس 19, 2009

نمي توان به اين راحتي راجع به بي محتوا بودن همايش ها نظر داد.
به خصوص در دولت نهم كه حمايت ها بيشتر شده و از اسراف هايي كه دل امام عصر را به درد مي آورد دوري شده و بسياري از مقالات كه واقعا پايه ي علمي دارد و مورد حمايت دولت و حتي شخص آقاي دكتر احمدي نژاد قرار گرفته و به نتيجه مي رسد.


بياييد با بزرگ كردن مشكلات دامن به دشمني دشمنان نزنيم.
ان شا الله با روي كار آمدن دولت دهم كه ان شا الله همين ادامه ي دولت نهم است شاهد شكوفايي هر چه بيشتر استعداد ها و رسيدن به جامعه ايده آل معدني و اسلامي برسيم.

يا حق

• 
• +0
• 
• 

ایمیل

وب سایت

عنوان

نظر

کوچکتر | بزرگتر

با خبر شدن از نظرات سایر اعضا درباره ی این مطلب از طریق ایمیل (مخصوص اعضا)

موافقت با ضوابط استفاده

حروف نشان داده شده در کادر بالا را وارد نمایید

افزودن نظر پیش نمایش