نویسنده:

 محمد مهدی صابری

سید حسن خوشرو

عطاالله شریفیان

هوشنگ رضائیان 

چکیده:

با شروع طرح توسعه معدن مس سرچشمه، مقدار توليد از 80 هزار تن به 200 هزار تن در روز افزايش يافته و عمق نهايي کاواک به 5/862 متر خواهد رسيد. افزايش عمق معدن باعث طولاني تر شدن مسيرهاي باربري و افزايش زمان حمل بار شده و اين مجزا به افزايش بسيار زياد تعداد کاميون در معدن مي گردد. جهت بررسي امکان استفاده از سيستم کاميوني به عنوان تنها سيستم حمل و نقل در معدن، تعداد کاميون مورد نياز در طرح توسعه محاسبه ومشخص شد که تعدادکاميون (125 تني) از سال ششم توسعه به بعد، از 70 به 136 عدد افزايش خواهد يافت. با توجه به هزينه هاي سرمايه گذاري و عملياتي زياد کاميونها (مخصوصاً هزينه لاستيک و سوخت)، به نظر مي رسد که سيستم حمل و نقل در معدن با مشکل هزينه اي روبرو شود، لذا مجبور به استفاده از نوار مقاله براي حمل مواد به بيرون کاواک خواهيم بود. همچنين هزينه هاي حمل در سالهاي 78-1376 محاسبه و با مقايسه آنها با يکديگر، مشخص شد که هزينه هاي حمل از رابطه قابل محاسبه مي باشند (Y: هزينه هاي حمل مربوط به سال X) با توجه به معادله داده شده، هزينه هاي حمل با شيب بسيار زيادي (85 درجه) در حال افزايش مي باشند. درمورد انتخاب سيستم حمل مناسب درطرح توسعه معدن، سيستمهاي حمل و نقل درتعدادي از معادن بزرگ روباز مورد بررسي قرار گرفت. در زمينه استفاده از سيستم هاي حمل نواري در معادن روباز و راههاي ممکن جهت عبور نوار نقاله از داخل کاوا به بيرون مطالعاتي انجام شد و روشهاي قابل اجرا در سرچشمه بررسي گرديد. پس از تحقيقات به عمل آمده و با توجه به معادن مشابه، سيستم حمل نواري به همراه کاميون، استفاده از سنگ شکنهاي نيمه متحرک داخل کاواک، نوار نقاله هاي پر شيب و حفر گذرگاه در معدن پيشنهاد گرديد. 

>>دریافت اصل مقاله<< 

TrackBack URI for this entry

تعداد نظر: (0)

Subscribe to this comment's feed

ایمیل

وب سایت

عنوان

نظر

کوچکتر | بزرگتر

با خبر شدن از نظرات سایر اعضا درباره ی این مطلب از طریق ایمیل (مخصوص اعضا)

موافقت با ضوابط استفاده

حروف نشان داده شده در کادر بالا را وارد نمایید

افزودن نظر پیش نمایش